सुरेशकुमार पाण्डे 

" हाम्रो देश कृषी प्रधान देश भन्निन्छ अनि खै त देशमा सिंचाईको व्यवस्था पनि  छैन् । जताततै जमिन बाँजो देखिन्छ किनहोला ?"- धेरै वर्ष लाहुरमा बसेर फर्किएका नैन् सिहँले मन्त्री तिर्थ राजसँग बुझ्न खोजे ।

" सिचाई त छ नी पानी लाग्ने ठाउँमा हजुरको बारीमा नहोला ।
"- मन्त्री तिर्थराजको सटिक जवाफ आयो ।

" होइन सर अधिकाँस कृषि क्षेत्रमा सिंचाईको व्यवस्था हुन्थ्यो भने त यसरी कृषियोग्य जमिन बाँजो हुनेथिएन होला ।"-नैनसिँले कयौँ उधारण सहित फेरी प्रश्न राख्यो ।
" यो व्यक्ति कुनै बिरोधी पार्टीको जस्तो लाग्यो को हो ?"- मन्त्री तिर्थराजले नजिकै बसेको नाराद सँग कानमा सोध्यो।
" सर लाहुरे हो कुनै पार्टीको होइन"- नारादले मन्त्रीको कानमा सुस्तरी भन्यो ।

" कृषि प्रधान देश भन्निन्छ । टमाटर,लसुन,प्याज,बेसार चामल समेत विदेशबाट आउँछ ।"- नैन् सिहँले फेरी थप्यो ।

" हजुर देशमा बस्नुभयोभने थाहा हुन्छ । आफु लाहुरमा बस्ने अनि देशको बारेमा अपुरा कुरा बुझेर प्रश्न राख्ने ।"- मन्त्री तिर्थराज अलि चर्को स्वरमा बोल्यो ।
" सर ! मैले नबुझेको भएर त सोधेको हजुर जनप्रतिनिधिलाई ।
आखिर विदेशबाट सामान किन आउँछ ?"-नैनसिँले फेरी प्रश्न तेर्छायो ।
" हाम्रो देशका किसानहरू अल्छी भए । देशमा उत्पादन हुँन छाड्यो । हामी सरकारमा बसेकाले विदेशबाट समान आयात नगरे देशमा अनिकाल पर्छ ।"- मन्त्री रिसाउँदै भन्यो ।

" मन्त्रीजीको भनाई गलत छ । सरकारमा बसेकाले विदेशी समान देशमा छिराउँन विदेशीहरूसँग गरेको सम्झौताकै परिणाम हो यो।यिनीहरूले समानमा कमिसन ,श्रमसम्झौता गर्दा पनि कमिसन "- नैन सिहँले त्यहाँ बसेका सबैलाई सरकारका एक दर्जन गलत कृयाकलापका तथ्य पस्किन थाल्यो । किसानहरूले सडकमा टमाटर फालेर रोस प्रदर्शन गरेको केही तस्विर देखाउँदै थियो ।

मन्त्री भने गाडीमा बसेर हुँइकियो ।

दाङ घोराही १८